Szanowni Państwo, zachęcam do zapoznania się z informacjami dotyczącymi mojej działalności dla Podkarpacia. Chciałbym, abyście Państwo z tego serwisu czerpali wiedzę o wydarzeniach i najważniejszych sprawach dla naszego regionu, a także o mojej aktywności, podejmowanych inicjatywach i wspieranych inwestycjach, dzięki którym Podkarpacie staje się "regionem równych szans". Ta ziemia, dla nas od innych droższa, zasługuje na szczególny szacunek i wszechstronny rozwój.

Stanisław Ożóg

wiedza i doświadczenie dla Podkarpacia

Kryzys imigracyjny c.d.

25.09.18

Kryzys imigracyjny jest jednym z najpoważniejszym problemów z którymi zmaga się obecnie Unia Europejska. Rok 2015 uważa się za początek kryzysu , jednakże jest to tylko symboliczna data. Cały problem związany z napływem imigrantów istnieje już od około 1955 roku, kiedy to Państwo Niemieckie zaczęło sprowadzać tanią siłę roboczą z Włoch a następnie w 1961 roku z bliskiego wschodu.

Początkowo co 2 lata miała następować jej całkowita wymiana , jednakże pracodawcy wymusili rezygnację z tej zasady, głównie ze względu na konieczność szkolenia nowych pracowników, co generowało koszty.

Skutkiem rezygnacji było masowe osiedlanie się ludności, która początkowo miała jedynie okresowo przebywać w celach zarobkowych. Robotnicy pozostający na terenie Europy, zaczęli wprowadzać swoją kulturę, religię i zwyczaje. Państwa Europy zgadzały się na to nie zdając sobie sprawy z konsekwencji swojego postępowania.

Biorąc pod uwagę, że te trzy aspekty są odmienne na terenie Państw Europy, niejednokrotnie miały miejsce sytuacje nieporozumień pomiędzy ludnością starego kontynentu a robotnikami z bliskiego wschodu. Podejmowano próby integracji jednak zakończyły się one fiaskiem.

O imigrantach nie toczyło się zbyt dużo rozmów aż do roku 2015 roku, kiedy to pojawiła się informacja o lawinowej ilości wniosków azylowych. Ich dokładna liczba to 1 255 640 , była to ponad dwukrotność wniosków z roku 2014.  W sierpniu 2015 roku rządy Włoch i Grecji zaapelowały do krajów Unii Europejskiej o pomoc w sprawie rosnącej liczby uchodźców na ich terenach.

Rząd Niemiecki ustami kanclerz Angeli Merkel odpowiedział w sposób, który dał do zrozumienia imigrantom, że Europa chce im pomóc. Wówczas szlakiem bałkańskim tysiące imigrantów z Grecji, podjęło próby przedostania się do Austrii i Niemiec.

Celem uchodźców z Włoch była Francja. W tym samym roku Komisja Europejska wydała dwa dokumenty o relokacji uchodźców z krajów południowej Europy do innych krajów Unii. Tabelki poniżej ilustrują kwoty uchodźców, które zostały przez te kraje zaakceptowane do przyjęcia.

W podobnym czasie rząd węgierski wydał decyzję o budowie ogrodzenia na całej długości granicy z Serbią, które to miało chronić przed napływem nielegalnych imigrantów.

W dniu 18 marca 2016 po kilkumiesięcznych negocjacjach podpisano porozumienie z Turcją. Umowa ta pozwoliła na deportację tych uchodźców, którym nie udało się uzyskać azylu oraz na ograniczenie napływu imigrantów. Jednak w zamian państwa UE zgodziły się zapłacić 6 mld euro oraz przyjąć określoną liczbę uchodźców syryjskich z Turcji.

Porozumienie z Turcją oprócz zalet, ma również kilka poważnych wad. Można w niej dostrzec polityczne uzależnienie się Unii Europejskiej od prezydenta Erdogana, który to wymaga coraz więcej. W/w porozumienie wykorzystuje często jako szantaż, głównie w sytuacjach negocjacji o przyjęcie Turcji do Unii Europejskiej.

Grupa EKR obserwując ten poważny problem jakim jest nielegalna imigracja zaproponowała kilka rozwiązań. Głównym pomysłem jest wdrożenie tzw. modelu australijskiego tzn. osoby ubiegające się o azyl, które próbują dotrzeć do Europy, powinny być odsyłane do ośrodków recepcyjnych poza granicami UE, gdzie urzędnicy mogliby szybko odróżnić uchodźców wymagających ochrony od migrantów. EKR uważa, że tylko uchodźcy ze względu na zagrożenie życia mają prawo otrzymywać pomoc.

Uchodźcy powinni być umieszczani w obozach, w których będą mieli zapewnioną opiekę zdrowotna, żywność, pomoc w zaspokajaniu podstawowych potrzeb, zakwaterowanie w okresie zimowym, schronienie, edukację, wodę i urządzenia sanitarne, a także wsparcie psychologiczne i ochronę.

Takie rozwiązanie jest dużo lepsze niż ośrodki przesiedleńcze z dostępem do Unii Europejskiej. Powinno się położyć nacisk na pomoc w obozach blisko terenów ogarniętych konfliktami.

Według EKR ważne jest poszanowanie suwerenności państw w zakresie polityki azylowej, nie powinno narzucać się konkretnych liczb lub metod prawnych w celach zapanowania nad imigracją.

Grupie EKR zależy na tym, aby prowadzić sprawiedliwą i ludzką politykę azylową. Tak prowadzona polityka ograniczyłaby handel ludźmi , śmierć bądź uszczerbki na zdrowiu imigrantów a dodatkowo pozwoliłaby ona zachować państwom członkowskim dowolność w przyjmowaniu imigrantów.

Kryzys migracyjny a Strefa Schengen

Strefa Schengen to obszar obejmujący 26 państw na którym zniesiono kontrole graniczne na granicach wewnętrznych. W związku z wciąż trwającym kryzysem imigracyjnym utworzono nowe oraz rozszerzono kompetencje już istniejącym organom ochrony granic UE.

  • Europejska Straż Graniczna i Przybrzeżna (FRONTEX)
    Agencja UE utworzona na podstawie rozporządzenia Rady UE z 26 października 2004. Została powołana w celu zapewnienia zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi UE. W 2015 r. zadania FRONTEX zostały rozszerzone, liczba funkcjonariuszy również wzrosła, miało to bezpośrednio wpływ z niespodziewaną ‘falą’ imigracyjną. Ten organ jest niezależny w podejmowaniu działań zarówno technicznych jak i operacyjnych. Sztandarowe zadania Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej to:

    • Obserwowanie migracji, zarządzanie granicami zewnętrznymi, przeprowadzanie analizy ryzyka,
    • Wsparcie dla państw członkowskich w momencie wzmożonej potrzeby pomocy technicznej i operacyjnej na zewnętrznej granicy,
    • Zapewnienie pomocy technicznej i operacyjnej państwom podczas akcji poszukiwawczych,
    • Tworzenie rezerwy szybkiego reagowania wyposażenia technicznego,
    • Zarządzanie obszarami tzw. hotspotów,
    • Rozmieszczenie niezbędnego wyposażenia oraz funkcjonariuszy straży granicznej i innych właściwych członków personelu z rezerwy szybkiego reagowania,
    • Współpraca z Europolem, Eurojustem, Europejską Agencją Kontroli Rybołówstwa i Europejską Agencją Bezpieczeństwa Morskiego,
    • Wspomaganie państw w obszarze współpracy technicznej i operacyjnej;
    • Pomocy przy Eurosur.
  • Europejski Urząd Policji (EUROPOL)
    Jest to organem ścigania Unii Europejskiej. Jego główną misją jest przyczynianie się do powiększenia poziomu bezpieczeństwa Europy z korzyścią dla obywateli Unii Europejskiej.Ta instytucja swoją siedzibę ma w Hadze, pomaga 28 państwom członkowskim w przeciwdziałaniu przestępczości na skalę międzynarodową.Największymi zagrożeniami, którym przeciwdziałają są: terroryzm, międzynarodowy nielegalny obrót środkami odurzającymi i pranie pieniędzy, zorganizowane oszustwa, fałszowanie euro, przemyt ludzi.

    Kompetencjom Europolu podlegają formy niebezpiecznej przestępczości, poniżej zostaną wyszczególnione obszary zainteresowania związane bezpośrednio i pośrednio z kryzysem imigracyjnym :

    • Przemyt nielegalnych imigrantów,
    • Handel żywym towarem,
    • Przestępstwa związane z pojazdami silnikowymi,
    • Morderstwa, spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
    • Nielegalna sprzedaż organów ludzkich,
    • Porwanie, bezprawne przetrzymywanie zakładników,
    • Rasizm i ksenofobia,
    • Rozbój w formie zorganizowanej,
    • Nielegalny handel dobrami kultury, antykami i dziełami sztuki,
    • Fałszerstwo dokumentów, pieniędzy i środków płatniczych,
    • Nielegalny handel bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi.
       

    Zadania:

    • Ułatwienie przepływu informacji pomiędzy państwami,
    • Gromadzenie, analizowanie, przetwarzanie, przechowywanie i wymiana informacji, włącznie z informacjami operacyjnymi,
    • Zorganizowanie państwom członkowskim pomocy wywiadowczej i analitycznej w związku ze znaczącymi wydarzeniami międzynarodowymi,
    • Przygotowywanie ocen zagrożenia, , sprawozdań , analiz strategicznych,
    • Doręczenie strategicznych informacji operacyjnych w celu skutecznego wykorzystania zasobów dostępnych na szczeblu krajowym i unijnym.
       
  • Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO)
    Ta agencja odgrywa kluczową rolę w wcielaniu w życie wspólnego europejskiego systemu azylowego. Została powołana po to, aby dbać o zacieśnianie współpracy w obszarze spraw azylowych oraz wsparcia państw UE w wypełnianiu zobowiązań związanych z ochroną uchodźców. EASO pełni funkcję centrum eksperckiego w dziedzinie azylu.

    Główne zadania do których spełniania zobowiązała się EASO to:

    • Organizowanie wsparcia i pomocy w zakresie ogólnych lub szczególnych potrzeb systemów azylowych państw członkowskich,
    • Organizowanie i inicjowanie współpracy operacyjnej między państwami członkowskimi,
    • Działanie jako instytucja specjalizująca się w wiedzy na temat azylu,
    • Organizowanie ogólnoeuropejskich analiz i ocen danych azylowych,
    • Uproszczenie i stymulowanie obopólnych działań i zapewnienie jedności w dziedzinie azylu,
    • Praca na rzecz zaangażowania państw UE,
    • Respektowanie odpowiedzialności państw i ich decyzji związanych z azylem,
    • Współpraca z instytucjami europejskimi, agencjami i organami UE oraz z organizacjami międzynarodowymi i obywatelami.
       
  • Międzynarodowa organizacja policji (Interpol)
    Międzynarodowa organizacja policji, pomaga organom ścigania w przeciwdziałaniu różnorakim formom przestępczości. Udostępnia zaawansowaną technologicznie infrastrukturę wsparcia technicznego i operacyjnego dla policji na całym świcie.

    Kluczowe obszary działalności Interpolu związane z napływem uchodźców na terenie Strefy Schengen to głównie zwalczanie terroryzmu i zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego, zwalczanie handlu ludźmi.

    W zakresie zwalczania terroryzmu oraz zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego l gromadzi, przechowuje, analizuje i wymienia informacje o osobach i grupach podejrzanych o terroryzm. Międzynarodowa organizacja policji zajmuje się również koordynowaniem obiegu zawiadomień o możliwych zagrożeniach związanych z szczególnie niebezpiecznymi osobami.

  • Agencja Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania(CEPOL)
    Jest to agencja UE promującą szkolenia w dziedzinie ścigania na poziomie europejskim i międzynarodowym. CEPOL pomaga w rozwiązywaniu problemów związanych z bezpieczeństwem na szczeblu światowym i europejskim. Dzięki zacieśnianiu stosunków pomiędzy środowiskami ścigania w celu wymiany dobrych praktyk i wiedzy.

    Agencja bierze udział w rozwiązywaniu problemów bezpieczeństwa na poziomie europejskim i globalnym poprzez zacieśnianie więzi między środowiskami ścigania w celu wymiany dobrych praktyk, wiedzy i know-how.

  • Europejska Jednostka Współpracy Sądowej (EUROJUST)
    Głównym obowiązkiem jaki spoczywa na Eurojust jest ulepszenie wydajności organów śledczych i dochodzeniowych w krajach członkowskich w sprawach dotyczących poważnej przestępczości ponadgranicznej i zorganizowanej, a także efektywna i ekspresowana pomoc w dostarczaniu przestępców w ręce sprawiedliwości. Obszary zainteresowania Eurojustu związany pośrednio lub bezpośrednio z kryzysem imigracyjnym to: terroryzm, przemyt narkotyków, handel żywym towarem, oraz udział w organizacjach przestępczych.

  • Europejska Sieć Patroli (EPN)
    Główną powinnością Europejskiej Sieci patroli jest przeciwdziałanie nielegalnemu przekraczaniu granic na Oceanie Atlantyckim i Morzu Śródziemnym. Pomimo tego, iż EPN ma duże wyposażenie to w obliczu narastającej migracji nie zapobiegła eskalacji.

  • Zespoły Szybkiej Interwencji na granicy (RABIT) Zespoły RABIT zostały stworzone ponieważ państwa członkowskie odczuły lęk przed nagłymi migracjami. Zgonie z postulatami Zespoły Szybkiej Interwencji mają na celu zapewnienie ochrony operacyjnej państwom, które wyraziły chęć wprowadzenia tego rozwiązania, w przypadku znalezienia się pod wielką presją. Głównym zadaniem wykonują zgodnie z Kodeksem granicznym strefy Schengen, przede wszystkim utrzymują wysoki stan gotowości w obszarze szybkiej kontroli granicznej. W obliczu nagłego napływu ludzi , zespoły RABIT nie podołały zadaniom jakie im powierzono. W głównej mierze przyczyną klęski był słaby poziom wyszkolenia pracowników i brak wyobrażenia, że napływ ludzi może być aż tak duży.
  • Biuro Posła do Parlamentu Europejskiego Stanisława Ożoga: ul. Hetmańska 9 pok. 104, 35-045 Rzeszów
  • tel: +48 17 853 30 97,
  • e-mail: biuro.stanislawozog@gmail.com